1.دو سه روز شمال بودم و فهمیدم که جدیدا هیچی هیجان زدم نمی کنه . نه دریا . نه جنگل نه بارون نه بادبادک نه حرفای آدما نه جاده نه فکرام نه رویاهام نه هیچ چیز دیگه ای که قبلا براشون هیجان داشتم . یا موقتیه یا به خاطر عادت نداشتن به وضعیت و تغییرات  یا به قول ا. شروع یه افسردگیه!

5/1.تو جاده داشتیم میومدیم که یکدفعه کوبیده شد رو ترمز و دیدیم که ملت عزادار وسط جاده رو گرفتن و با علم و دسته و زنجیر و طبل و الباقی وایسادن به سینه زدن و روضه خونی  و یک درصد هم فکر نمی کنن شاید راهو بسته باشن و مردم رو علاف کنن و خطری هم برا خودشون باشه و ... جل الخالق ! این مدلش رو ندیده بودم!

75/1.رفته بودم گلاب به روتون دستشویی عمومی یه مکان تفریحی و شدیدا منتظر بودم یکی  بیاد بیرون و من تلافی 200 تا نسکافه و چایی و کاپوچینو و غیره رو درارم که یه مامان عصبانی به بچه ی 3-4 ساله اش اومد تو و داد و دعوا با طفل معصوم که : بچه چرا وقتی تو خونه بهت می گم ج ی ش کن نمی کنی؟! خب آخه یکی نیس به این مادر نسبتا مهربون بگه خب شاید بچه طفلکی  اونموقع نیازی احساس نمی کرده ! بچه که زدن نداره! نمی دونم خودم بعدا چه جور مادری می شم ولی هیچ وقت چنین حرف مضحک و چرندی به بچه نمی گم

2.داشتم سعی می کردم از از آب عکس هنری بگیرم که شنیدم ... که فهمیدم که هیچ وقت هیچ جا به هی وجه امکان فراموشی نیست . نباید . و خب ... خوشحال شدم .

3.می دونم نا امیدش کردم . می دونم رو اعصابش رفتم و هنوزم نمی دونم کار درستی بود یا نه . فقط یه کم آرامش دارم . یا بهتر بگم استرس ندارم . شایدم به خاطر محافظه کاری بیش از حد و از دست دادن تدریجی ریسک پذیریمه.

4.آهنگارو پشت هم رد می کنم . تو ماشین جای گریه نیست .  جای سکوته فقط . وقتی تحمل پذیرش پرش ها و حرفای توصیه ای رو ندارم . وقتی تنهایی برام ارزشمند تره . وقتی می خوام بسازم . وقتی می ترسم از درست نبودن . وقتی محافظه کارم . وقتی می خوام رویا پردازی کنم. یا وقتی دارم تو ورودی تونل به یه کشف جدید غم انگیز می رسم و ....همیشه سکوت بهتره . هرچند باعث شده روز به روز بیشتر و بیشتر تو خودم فرو برم . تو فکرام . تو تحلیلام . تو ضد و نقیض ها... و می دونم به زودی بهتر می شه همه چی . (اینم انرژی مثبت بود انداختم تنگش !)

5/4.صندلی پلاستیکی سفید تو ساحله ... ما از قایق پیاده می شیم. آش  مامانی ...حیاط پر از حلزونه .  تو اتاق نیستم . جلوی کولریم .من نشستم .  هوا گرمه . دوران مدرسه است . عینکمو آب می بره . دیگه ناراحت نیستم. تنها دلیلشه . مینی بوس و یه ضبط قرمز ... درخت موز تو حیاطه . یادم نمیاد دیگه هیچی ... مث یه خواب گذشت از جلو چشمم . نخواستم حتی جاده رو ببینم . خوابیدم . مثلا!

5. حالا مگه هرکی فندک داشت باید سیگاری بشه؟! خب من اون فندک نارنجیه رو دوس داشتم!!

6.نمی خوام برم بیمارستان و دوباره تو اون محیط مریض باشم و فکرای بد ذهنمو پر کنه ولی می ترسم.......

7. دارم کتاب " من یک اثرهنری بودم" اریک امانوئل اشمیت رو می خونم . بعد یه مدت طولانی اولین کتابیه که جذبم کرده  حالا تا ببینم آخرش چی می شه .

8. عاشورا بدون "گل سرخی" و خونه ی مامان بزرگ و دور هم جمع شدن و اون خونه بغلیشون که قیمه درست می کرد و حالا کوبیدن و به جاش شونصد طبقه برج ساختن و تعزیه که از سر خیابون تا ته خیابون راه می افتاد و من در دوران کودکی خیلی از اون آقاها که زره و چیزای آهن دار به خودشون وصل می کردن و هی با شمشیر ادای کشتن درمیاوردن می ترسیدم و خودمو پشت چادر مامان بزرگ قایم می کردم ، اون حس قبل رو نداره . اصلا وقتی مامانی نیست و وقتی خونه اش نیست و نذرای مامان برای روز عاشورا هم ادا نشد ، منم حس قبل رو گم کردم . یعنی قهر کردم .

اضافه شد: سپید برو بخواب که فردا بتونی کاری رو که همه تو ۵ روز انجام دادن رو یک روزه جمع کنی!

پروفایلم کامل تر شد .

رفتم امشب نی نی رو دیدم و کلی هم عمه اش قربونش بره شده ۴ کیلو و خورده ای و ۵۳ سانت!